Good day all,

Due to the Corona Virus our church is still closed, but we hope and pray that we should be able to open up in the beginning of September 2020. 

We miss you all and are praying for you, shalom. 


BIBLE CHARACTERS 23 – Simeon (the favored one)

SIMEON – the man who was favored to meet the Messiah

Luke 2;25-35 – Please read the following passage of scripture.

Luk 2:25 Now there was a man in Jerusalem whose name was Simeon, and this man was righteous and devout [cautiously and carefully observing the divine Law], and looking for the Consolation of Israel; and the Holy Spirit was upon him.
Luk 2:26 And it had been divinely revealed (communicated) to him by the Holy Spirit that he would not see death before he had seen the Lord’s Christ (the Messiah, the Anointed One).
Luk 2:27 And prompted by the [Holy] Spirit, he came into the temple [enclosure]; and when the parents brought in the little child Jesus to do for Him what was customary according to the Law,
Luk 2:28 [Simeon] took Him up in his arms and praised and thanked God and said,
Luk 2:29 And now, Lord, You are releasing Your servant to depart (leave this world) in peace, according to Your word.
Luk 2:30 For with my [own] eyes I have seen Your Salvation, [Isa. 52:10.]  
Luk 2:31 Which You have ordained and prepared before (in the presence of) all peoples,
Luk 2:32 A Light for revelation to the Gentiles [to disclose what was before unknown] and [to bring] praise and honor and glory to Your people Israel. [Isa. 42:6; 49:6.]
Luk 2:33 And His [legal] father and [His] mother were marveling at what was said about Him.
Luk 2:34 And Simeon blessed them and said to Mary His mother, Behold, this Child is appointed and destined for the fall and rising of many in Israel, and for a sign that is spoken against–[Isa. 8:14, 15.]
Luk 2:35 And a sword will pierce through your own soul also–that the secret thoughts and purposes of many hearts may be brought out and disclosed.

Simeon was a man tht was led by the spirit of God throughout his life; we see this in the story above.  Maybe to others he was nobody; but God took notice of him and gave him favor. In V25 we see that the Holy Spirit was upon him.  The Holy Spirit made a promise to Simeon that he would not die until he had seen the Lord’s Christ; and this promise was due to the fact that he had a close relationship with God. He often went to the Temple to go and worship i holy expectation of this promise from God.

When Mary walked in with Jesus in her arms, God’s Spirit told Simeon “Anoint the child, for this is He”…. i imagine that Simeon was shocked because he did not expect to see a Baby. God’s plan was to restore the image of God in His people.  Simeon was already am child of god and had a close relationship, because the word describes him as “righteous and devout”. In his arms was placed the Christ for whom he had been waiting so long to see. He rejoices when he took Christ in his arms; and declare the goodness of God who allowed Simeon to see the Christ, and hold him too.

But with this exciting even also comes the realization that his days are numbered, because God promised that he would see the salvation of Israel (the Messiah) before Simeon died.  So he must have realized that his time was close to go home to the Father. He welcomed the death spirit to fetch him, and he waited patiently with dignity.  For God’s promise to him was fulfilled. “For my eyes have seen your salvation”…

I imagine Simeon to be at peace when he left after this encounter with the Messiah, knowing it is time to get things right for his time had come.  His old eyes have seen the Baby Jesus and he was favored to hold Jesus in his arms.  His life was fulfilled; his heart was at peace, and he had a joy of the Spirit in his mind, therefore he was ready to say goodbye to this world…


If you are facing the end of your days, and you are tired, continually weary of sicknesses, plagued with diseases, burdened by  financial hick-up… then you must open your heart to the Lord Jesus Christ and let your heart rejoices in the fact that even at this late time of your life, God is still able to bless you with Healing in your body; giving you a breakthrough in your finances; deliver you from diseases and lift the burdens of every day life for you.  God in peace because you will realize that God is your Salvation, through His Son Jesus Christ, your Messiah!


BIBLE CHARACTERS 22 – The grateful Leper


The grateful Leper was someone who remembered his manners.  Please read Luke 17:11-19 before you continue to read below.

In the Bible times the Lepers were ordered to stand a distance from others and they were forced to cry out with a loud voice to let others know they are Lepers…. now this to me is strange, because Lepers could not cry out loud.  Due to their sickness of Leprosy they could only whisper with a hoarse voice.  But i think in a moment of desperate need anybody could get momentary physical strength.  I notice that they all must have known who Jesus was because they begged Him to heal them.  They heard He was healing with authority and also they called Him “master”.  Knowing that He had the power to heal them, they cried to Him in despair hoping for mercy. Jesus must have seen the hope and trust in Him which is why He helped them.  

Jesus was moved with compassion when He saw them and He commanded them to go and show themselves to the Pries (as the Law required).  Jesus did not heal them, nor did He speak a word of Healing.  He gave them instructions and expected them to walk out in Faith and to go to the priest.  As they obeyed the words of Jesus, they were healed.  In Luke 17:14 it says: “As they went, they were cleansed”.   They stepped out in Faith and obeying His instruction, they were healed.

Leprosy is a terrible disease that robs people of the sense of feeling as the nerves lose their ability to function.  Imagine for a moment what it must have been like for them to feel the healing taking place in their bodies as they went to find a Priest.  This miracle cure of Leprosy was a remarkable demonstration of Christ’s power, for it was performed at a distance, not even touching them.   But sadly, only one of them turned back when he saw he was healed; and he praised God with a LOUD voice.  He threw himself at the feet of Jesus and thanked Him for the healing – and guess what, he was s Samaritan!  (V15-16). A grateful heart always know how to express thankfulness…. for years he could not shout loud to warn people to stay away from him because of the sickness; but now he could use his voice to shout loud thankfulness towards Jesus.


The lesson learnt from this piece in the Bible is the gratitude in which the Leper came back to Jesus to thank Him for his healing.  Sometimes Christians are like the other nine Lepers who got healed but turned away and forgot to thank the Giver of the Healing/Gift. Let us not dishonor God through neglect of thanking Him. Let us always in every situation and with wisdom, as we sing psalms, hymns and spiritual songs with gratitude in our hearts to God be thankful (Col 3:16).

(Credits to L. Wubbels & T. McDowell)







Jesus was ‘n Jood.  Natuurlik weet ons dit want Hy het grootgeword in Nasaret en het soos ‘n Jood op die ouderdom van 12 Sy “Bar-Mitzvah” ondergaan soos enige ander Joodse seun vandag doen.  (Die “Bar-Mitzvah” word later in die studie breedvoeriger hanteer).  Jy kon dus Jesus se naam skryf as Jesus, Rabbi Jeshua bar-Joseph.  Dit beteken : Rabbi = leermeester, en bar-joseph beteken “seun van Josef”.   Die eerste sin uit die Matteus evangelie verduidelik aan ons dat Hy van Joodse afkoms is, Seun van Dawid, Seun van Abraham.

Jesus was besny as baba en het as ‘n Joodse seun die Joodse Feestelike dae in Jerusalem bygewoon.  As volwassene het Hy in die Sinagoges en die Tempel gepreek.

Jesus het grootgeword as Jood waar die “was van hande voor ete”, en “voorkoming van sonde” ‘n groot rol gespeel het.  Jy mag nie met ‘n melaatse gepraat het nie, want dan was jy “onrein” verklaar, ens.  Sondaars, vroue wat in hul menstruasie-tydperk was, en fisiese siekes (melaats), sowel as liggaamlik gebreklikes was nie toegelaat om in die Tempel area te kom nie.  Indien jy so was, was jy “onrein”.  Te midde van hierdie mense het HY verskyn.  Hy het geen verskoning gehad oor waarom hy met sondaars meng nie.  Hy het nie Homself probeer verdedig wanneer hy ‘n “onreine” persoon aangeraak, of met hulle gemeng het nie.  Hy het die “onreines” aangeraak en was aangeraak deur hulle.  Volgens Levitiese voorwaardes moes jy jouself een dag lank gaan “reinig” nadat jy aan ‘n siek persoon geraak het, maar Jesus het dit elke dag gedoen, met baie mense, en Hy het nooit iets oorgekom, of Homself daarna “onrein” verklaar of Homself gaan skoonwas nie.  Toe die sondares aan Jesus raak, het sy “bevry en gesond” weggegaan, en Jesus het niks oorgekom nie.  Toe die melaatse aan Jesus raak, het hy gesond geword, en Jesus niks oorgekom nie.  Walter Pink het dit baie mooi beskryf : “THE CONTAGION OF HOLINESS OVERCOMES THE CONTAGION OF UNCLEANNESS”.  As mens na al hierdie dinge kyk, dan verstaan mens hoekom die Skrifgeleerdes so teen Hom uitgevaar het.  Jesus het basies AL hulle “wette” oortree en nie ‘n flenter omgegee omdat Hy dit gedoen het nie.  Hy was Jesus, hier met ‘n doel.  Nie om mense se aanvaarding te vra nie, of enigiemand te probeer oorreed om van Hom te hou nie.  Hy het gedoen wat Hy gestuur was om te doen : te HELP !  oral waar Hy kon, wanneer Hy kon, Hoe Hy kon, wie ookal hulp nodig gehad het.  Op ‘n‘Maandag of ‘n Sondag – Hy het gehelp !!   Jesus het God se “Heiligheid” waarna elke Jood gestrewe het, omgekeer na Jesus se “Genade”.  Die Jode het geglo “geen onreines” word toegelaat in die tempel nie, Jesus het kom antwoord : “Alle onreines, siekes, ens. is welkom in God se Koninkryk.   Ons behoort Jesus se voorbeeld te volg : Ons moet die sondaar liefhê, maar die sonde haat.  Jy, as Christen, behoort geraak te word deur die idee dat Jesus se Krag van Genade gekom het vir die siekes en nie vir die gesondes nie, vir die gebreektes en nie vir die hele’s nie, vir die verdruktes en nie die die vrygelates nie.

Jesus was nie gepla met “POLITIEK” nie.  Kyk vandag hoe gaan Christene tekere wanneer daar ‘‘ verkiesings” is, hulle wonder of hierdie of daardie man gekies is deur God om die land te lei.  Ek sien nêrens in die Woord van God dat Jesus gevra het of Octavius, Tiberius, Pontius Pilatus of Julius Ceasar deur God gekies was om die werk te verrig nie.

Baie Christene was vervolg sedert Jesus se Koningkryk aan bewind gekom het na Sy Opstanding.  Kyk byvoorbeeld hoeveel duisende Chinese was gedurende 1960-1970 vervolg, gepynig, gestenig, opgehang, doodgesteek, gemartel, gestenig, aan die brand gesteek, ens,ens.  Ten spyte hiervan het ‘n “revival” losgebreek in daardie gebiede, en meer as vyftig miljoen Chinese het Jesus aanvaar as Saligmaker.  Awesome !!

Dieselfde kan van Jesus gesien word.  Hy was vervolg, geslaan, gespot, gemartel, met ‘n spies gesteek, ens, en nog steeds het Hy in die laaste oomblikke uitgeroep “Vader vergeef hulle, hulle weet nie wat hulle doen nie” LUK 23:34.  Ons kan baie leer by Jesus oor die “Gees van Vergifnis” waarmee Hy Sy vervolgers hanteer het.  Gewoonlik wil ons mense seermaak wat ons seergemaak het, kom ons wees eerlik!  Jesus het die teenoorgestelde gedoen.  En Hy verwag van ons om dieselfde te doen.  Wanneer ons dink aan Jesus wat Sy vervolgers vergewe het, dan besef ons hoe vêr van die “Gees van Vergifnis” ons is.  Ons vergewe nie.  Ons het baie om te leer oor die Gees van Vergifnis van Jesus Christus.

Jesus het nooit Homself laat grimeer voor Hy mense gehelp het nie.  Vandag word baie Christene voor die Kamera eers gegrimeer voordat hulle op die TV verskyn om van Jesus te vertel.  Ek kan nie sien dat Jesus homself ooit “opgehef” het nie.  Hy het nooit van Homself gepraat nie, Hy het die Koningkryk van God kom voorstel en jou met ‘n keuse gelaat.  Ek sien nêrens dat Hy honderde advertensies uitgedeel het sodat mense Hom moes volg nie.  Ek sien nie dat Hy andere aangemoedig het om ander mense van Hom te vertel nie.  Inteendeel, Hy het vele male gesê : “Vertel niemand nie!”.

Wanneer te veel mense om Hom saamgedrom het, het Hy oor die meer gevaar na stil en rustige plekke toe om te bid.  Jesus het nooit iemand se arms gedraai om Hom te glo nie.  Hy het die Evangelie verkondig en jou met ‘‘ keuse gelaat.  Kyk na die man wat Jesus se advies geweier het.  Jesus het omgedraai en hom liefgehad.  MARK 10:21.  Jesus het niemand gemanipuleer nie.  Hy het dood eenvoudig gesê : “Neem jou kruis op en volg my”.  Die keuse was tog nog steeds joune.  Hy het jou nog nooit gedwing nie – net uitgenooi !

Die persoon van Jesus word nie veel beskryf in die Bybel nie.  Ons weet iets van Hom toe Hy ‘n baba was, dan weet ons dat Hy reeds in die tempel gepreek het op ouderdom van twaalf, en dan begin Hy Sy loopbaan as prediker op ouderdom 30 nadat Hy gedoop is.  Ons weet niks van Jesus se skooldae nie, ons weet nie of Hy maats gehad het soos enige ander kind nie, ons weet nie waarvan Hy gehou het en nie gehou het nie, ons weet nie wat Hy gedoen het van ouderdom twaalf tot dertig nie.  Ons weet nie veel van Sy halfbroers en half-suster nie, behalwe dit wat ons uit die Bybel kan vind en dit wat ons uit Historiese boeke kan opdiep.  Behalwe dit WEET NIEMAND HOE JESUS GELYK HET NIE.  Daar is baie voorstellings.  Almal sien Jesus as ‘n langerige maer man, met lang donkerbruin hare, ‘n baard en bruin oë.  Sommige mense redeneer dat Hy blou oë gehad het.  Niemand weet verseker nie.  Maar  uit die Bybel is  daar slegs een verduideliking van Sy voorkoms.  Dit vind ons in Jesaja en wat ons daar lees is niks om oor huis toe te skryf nie.  “soos baie hulle oor U verstom het – so misvormd, geen mens meer nie, en sy gestalte was nie soos dié van ‘n man nie ……..Hy het geen gestalte of heerlikheid gehad, dat ons Hom sou aansien nie, en geen voorkoms, dat ons Hom sou begeer nie….  JESAJA 52:14……JESAJA 53:2,3.

Jesus se karakter word uitgebeeld in die Bybel maar kom ons staan stil by ‘n paar punte.  Die Saligsprekinge (Matt. 5) stel ‘n Jesus voor wat ons vertel dat ons salig en gelukkig gaan wees as ons ons vyande liefhet, en hulle help.  As ons kos gee vir ons vyande is ons gelukkig.  As jy die man wat jou kind vermoor het, vergewe en help, as jy bid vir die wat jou vervolg, as jy liefde gee vir die persoon wat jou seermaak en jou spot, as jy die een wat jou kind verkrag het, help en in die hof pleit dat hy nie moet tronk toe gaan nie.  Dink daaraan ! Dink jy mense was gelukkig en tevrede met hierdie boodskap wat Jesus gebring het.  Sou jy gewees het?  Veronderstel die man wat jou kind omgery het in sy dronkenskap en jou kind is dood, sou jy hom kon vergewe en nog pleit dat die hof hom moes vrylaat?, Kan jy vir die persoon wat jou geld gesteel het, lief wees?  Kan jy hulle wat jou meubels kom oplaai het, vergewe?  Kan jy die vrou wat jou vergiftig het, vergewe?  Kan jy die man wat jou kind verkrag het, of vermoor het, vergewe en pleit by God dat hy gehelp kan word met sy probleem? Kan jy ?  Dit is presies wat hierdie saligsprekinge vir ons sê om te doen.  Geen wonder mense het Hom verag en gespot nie.  Die prentjie van die goeie en getroue liefdevolle Jesus wat ons in boeke sien, stem nie ooreen met die skrif wat hier verklaar word nie.  Jesus was alles behalwe kalm.  Hy was ernstig oor die woord wat Hy hier gegee het.  Wees lief vir jou vyand ! Help hom !  Bid vir jou vyande ! Vergewe jou vyande !  Dis harde woorde.  Ek glo die klomp mense wat daar op die berg gesit en luister het, het met gemengde gevoelens huistoe gegaan.  Dit was nie ‘n liefdevolle Jesus wat saggies gepraat het nie.  Dit was ‘n ernstige, genadige en waardevolle Woord wat daar uitgelaat was.  So moet jy wees.  En SALIG is jy as jy hierdie dinge doen, sê die woord, want dan sal jy die Koninkryk beërwe!  Wat Jesus eintlik daar vir ons gesê het, is die volgense :  SO MOET JY LEEF !  LIEFDE, VREDE, VERGIFNIS, ENS, EN MY LIEWE MENS, AS JY NIE KAN NIE, KAN JY OOK NIE DIE KONINKRYK BEERWE NIE !!  ‘n Harde woord, maar die waarheid.  Jesus is die Waarheid – Hy het Homself aan ons kom voorstel met hierdie Saligsprekinge, want dit is hoe Hy Homself gelewe het.  So het Hy Sy vyande hanteer, en deur Sy voorbeeld tydens Sy kruisiging, het Hy aan ons getoon HOE hierdie Saligsprekinge ten uitvoer moes kom.

Die rede waarom Jesus weggegaan het, was sodat ons Sy plek kan inneem.  Ons moet lewe soos Jesus gelewe het.  Ons moet loop, dink, en praat soos Jesus gedoen het.  Is jy ‘n “Jesus” ?  Jesus is die Seun van God, wanneer jy Hom aanvaar het, word jy een met die Vader.  Wanneer jy een met die Vader word, word jy ook ‘n Seun van God.  Met ander woord, jy word soos Jesus ! Dieselfde Gees wat in Jesus woon, woon ook in jou !  Deur in Jesus te glo kan jy baie dinge leer.  Jy kan byvoorbeeld nie weet hoekom sekere mense in pyn lewe nie (kanker, ens), maar jy kan weet dat Jesus die antwoord op daardie pyn is!  God het nie altyd Jesus se gebede beantwoord nie.   Jesus het heelnag gebid vir die regte dissipels, en nog steeds het God een gestuur met die naam Judas (die verraaier).  Jesus het heeltyd gebid vir ‘n ander weg (voor Sy kruisiging), maar daar was geen ander weg nie.  Jesus self was die WEG !  Jesus het verder gebid, laat hierdie beker by my verby gaan, en nog steeds het God nie Sy gebed beantwoord nie.  En Jesus was getrou – tot die dood toe !

Die verhaal van Jesus Christus is ‘n waarheid van vreugde en liefde, maar ook van pyn en teleurstelling, vir Jesus sowel as vir ons !  Maar Jesus bring die heerlike belofte van ‘n God wat tot enige lengte sal gaan om Sy familie terug te kry.  Is jy deel van Sy familie?

Jesus is Ongetem, Briljant, Teer, Kreatief, Liefdevol, Genadig, Getrou, Slim, Nederig, en bó alles – is Hy God !  Almagtg, verhewe.  Hy is die God wat regmaak, vergewe, oplig, optel, uitgee, uitdeel, regstel, en gee !

Soos Philip Yancey geskryf het :  HE IS WHO I WANT MY GOD TO BE!

Jesus was bekend onder baie name, van die bekendstes was : Jesus, die Messias, die Seun van God, die Seun van die Mens, Die Dienaar.

(Krediet vir skrywers waar navorsing gedoen is vir hierdie artikel, word genoem in die handleiding van die TRT Koningkryk Bybel Kollege Handboek).

BYBEL KARAKTERS 21b – Jesus se wereld en ander mense rondom Hom

BYBEL KARAKTERS – Jesus se wereld …

Die Essene (Gemeenskap by Qoemran)

‘n Joodse nedersetting by Qoemran is ontdek nie vêr van waar die Dooie See Boekrolle gevind is nie.  Hierdie sekte was die Essene genoem.  Hulle was Jode wat aan die handhawing van die Wet toegewy was.  Die sekte het heel waarskynlik uit Babel ontstaan terwyl Jode in Ballingskap was.  Sekere Jode het weggeval van die wette terwyl in Ballingskap, en die sekte was diegene wat nie wou wegval nie.  Hulle het hulleself  gesien as die enigstes wat in Israel sou wees as God se verbondsvolk op die dag wat God sou “inmeng”.  Die meeste van hulle het op die “Messias” gewag, maar het hom gesien as ‘n mens-koning.  Die Essene het geglo in drie wat sou kom : ‘n Profeet wat deur Moses voorspel is, ‘n koninklike Messias wat ‘n nakomeling van Dawid sou wees; en ‘n priester-Messias wat die belangrikste van al drie sou wees.

Die Qoemran groep het teen ongeveer 150vC weggebreek en hul in die woestyn gevestig onder leiding van ‘n Hoëpriester genaamd :Onderwyser van Geregtigheid”.  Hul het in tente en grotte gewoon.  Hulle het afskrifte van die wet gemaak en in hul “biblioteek” bewaar. Gedurende 68nC het hul nuus ontvang dat Romeinse legioene oppad was, hule het hul wette in linne toegedraai, in kruike geplaas en weggesteek in grotte waar dit jare later ontdek is.

Die Esseners het geglo hulle leef in die laaste dae voor die finale stryd tussen die seuns van die lig en die seuns van die duisternis.  Hulle het geleer dat mense deur geloof geregverdig word.  ‘n Teksvers uit Jesaja, wat Johannes die Doper ook gespreek het, was hul rigtingwyser.  “Iemand roep in die woestyn: maak die pad vir die Here gereed, maak die paaie vir Hom reguit” JES. 40:3.  Aangesien Johannes die Doper ook in dieselfde area as hulle opgetree het, was daar bespiegelinge dat hy van hulle afkomstig was.  Die Bybel-Kollege streef daarna om die waarheid volgens die Woord van God op elke geleentheid aan studente oor te dra, en aangesien ons geen bewyse van hierdie stelling in die Woord van God kon vind nie, kan ons nie daarmee saamstem nie.  Johannes die Doper word meer breedvoeriger behandel later in die Kollege onder die Hoofstuk : “Manne van die Bybel”.

Die Verstrooiing (Diaspora)

Na die ballingskap was daar baie Jode wat nie na hul eie land toe teruggekeer het nie.  Hulle het in verskeie dorpe in die Persiese Ryk bly woon.  Baie het teruggekeer na Egipte.  In Jesus se tyd was daar moontlik meer Jode in Aleksandrië as in Jerusalem.  Sommige jode het na ander lande gereis en handel begin dryf.  Jode wat uit Palestina versprei het, is bekend as die Verspreiding of die Diaspora.  Hulle het aan hul geloof vasgehou deur te aanbid in Sinagoges.  Hulle het Koine Grieks gepraat en het die Septuaging, die Griekse weergawe van die Ou Testament gebruik as Bybel.  Die boek “Jakobus” (geskryf ongeveer 48-50nC) was gerig aan jode wat oral-oor versprei was.


Nadat die tien noordelike stamme van Israel in 722vC deur Assirië oorwin is, is die meeste in ballingskap weggevoer.  Buitelanders is vanaf Mesopotamië af ingevoer om die jode te vervang wat weg is.  Uit die vermenging van jode en buitelanders, het ‘n gemengde bevolkingsgroep, die Samaritane, ontstaan.  Samaria was hulle hoofstad.  Die breuk tussen die Samaritane en jode het al erger geword.

           Samaritan Woman …………….and Samaritan man

Samaritane was nie toegelaat in die Joodse Tempel nie, en hulle het hul eie Tempel op die berg Gerisim gebou.  Hul was getrou aan die vyf boeke van Moses.  In Jesus se tyd was daar bitter vyandskap tussen die twee groepe.  Joodse pelgrims oppad na die Tempel is dikwels deur samaritaanse struikrowers oorrompel.  Jode kon nie so iets soos ‘n “Barmhartige Samaritaan” aanvaar nie.  Vir hierdie rede was die gelykenis van Jesus oor die barmhartige samaritaan vir hulle onaanvaarbaar. Tot en met vandag is daar ongeveer 500 Samaritane oor wat nog steeds skape slag tydens die Pasga.  In Jesus se tyd was die Samaritane gesien as ‘n Heksery-sekte.  Die Samaritane wat vandag nog skape slag, haat die ander jode omdat hulle nie meer skape slag op die Pasga nie, en volgens hulle kom die jode nie meer die ou Wette na nie.


Al wat ons weet van die Herodiane, is dat hulle ‘n vriend van die Keiser was, en dat hulle geen liefde vir Jesus gehad het nie.  Inteendeel, hulle het Hom gehaat en wou Sy dood bewerkstellig. MATT. 22:15 / MARK 3:6.  Jesus het hulle “geveinsdes” genoem.


BYBEL KARAKTERS 21a – Jesus se wereld and ander mense rondom Hom


Die Wêreld van Jesus en die mense rondom Hom

Die wêreld wat aan bewind was toe Jesus Christus gebore is, was deur die Romeinse Ryk oorheers.  Die Keiser van Rome, Augustus Ceasar het in 27vC aan bewind gekom.  Augustus het “vrede” gehandhaaf en sy troepe was oral oor die land wyd versprei om te sorg dat vrede te alle tye heers.  Die Romeine het leiers wat gewild was of wat deur hulle goedgekeur was, oral aangestel.  Herodus die Grote was een van die leiers wat in Judea Romeinse steun geniet het.  So ‘n persoon wat deur die Romeine aangestel was oor ‘n gebied, was ‘n “prokurator” of “legaat” genoem.  Aangesien daar te veel romeinse soldate in Rome was, het hulle die oortollige soldate in kolonies gevestig in buiteposte.  Elke soldaat het sy eie klein stukkie grond wat aan hom toegeken was.  Romeinse burgerskap is aan hulle toegeken.  Hierdie kolonies was vuriglik lojaal teenoor Rome.  Romeine het na die Middellandse See as “ons see” (mare nostrum) verwys.  Skepe is gebruik om graan en ander artikels te vervoer deur skeepsroetes te beplan.  Gedurende wintertyd was dit te evaarlik om te seil, en het skepe vir maande in die hawe gelê.  Rome was ook bekend vir die gemaklike paaie wat hulle gemaak het regdeur die Ryk.  Romeine het die griekse lewensstyl aangemoedig en alhoewel opgevoede mense Latyn geken het, was Grieks die gebruikstaal van die Ryk.

Gedurende hierdie tyd was daar baie verskillende groep Jode wat dieselfde gelowe gehandhaaf het :

Opregte jode het die gesag van die Tora, of die Wet van Moses, en die offerandes in die tempel erken.  Maar verskillende groepe jode het uiteenlopende gedagtes gehad van hoe daagliks geleef moes word.

 Sadduseërs :

Hul was vermoedelik vernoem na die priester “Sadok” en het politieke mag gehad aangesien hul uit ‘n hoër klas priesterlike families gekom het.  Hul grootste lojaliteit was teenoor die Tora, die eerste vyf boeke van die Ou Testament, en hulle het slegs dié deel van die Skrif eerbiedig.  Hul het geen tradisies aanvaar nie, selfs nie die wat in die tyd rondom die Tora ontstaan het nie.  Hulle het alles verwerp wat hul nie as deel van die wet beskou het nie.  Die Sadduseërs glo nie in engele, duiwels, of reïnkarnasie nie.  Hulle het groot waarde geheg aan die offerandes in die tempel en die belangrikheid van priesterskap.  Hulle het ook nie waarde geheg aan die apokaliptiese voorspellings van die eindtyd nie, en het ook nie in die opstanding geglo nie.


Die Selote :

Hulle het dieselfde geloof as die Farriseërs aangehang, alhoewel hulle baie opstandig was (soos die Makkabeërs). Hulle was fanaties (rebellie) en het op ‘n slu manier probeer om van Rome ontslae te raak.  

(Selfs al sou dit ‘n bloedige geveg moes veroorsaak).  Hulle het God wel as hul enigste Meester erken.  Simon, een van Jesus se dissipels was voorheen ‘n Seloot.  Ook Barabbas, wat in plek van Jesus vrygelaat is, was uit hulle geledere.  Die Selote het wêreldgeskiedenis gemaak op Massada, 73nC.  Daarna het hul heeltemal van die toneel af verdwyn.


Farriseërs :

Hulle het uit die Hasidim van ‘n vroeër era gegroei.  Hulle was baie meer gewild as die Sadduseërs en was ook ‘n groter groep as hulle. Teen Jesus se tyd was hul ongeveer 6000 man sterk.  Sommige was voltydse studente van die Heilige Skrif en andere het gewerk.  Hulle was toegewy aan die Tora, maar het ook ander geskrifte erken wat die Sadduseërs verwerp het.  Farriseërs het daarna gestreef om volgens die wet te leef.  Hul het nie net geskrewe Wetsboeke aanvaar nie, maar ook die mondelinge “tradisie van die ouderlinge” ook.  Farriseërs het in engele geglo, sowel as in die opstanding en apokaliptiese voorspellings van ‘n komende ryk.  Die woord Fariseër beteken “afgesonderde een”.  Hulle het hul afgesonder van enige onreinheid en wou bo alles God se reëls eerbiedig.  Hulle was ook teen geweld gekant.

Skrifgeleerdes :

In meeste gevalle was skrifgeleerdes gebruik om ander se woorde neer te skryf.  Soos Esra het hulle naskrywers en vertolkers van die wet geword.  Teen Jesus se tyd was die Skrifgeleerdes “vertolkers” van die Wet.  Hulle het godsdienstige wette en burgerlandse wette bestudeer en besluite daaromtrent geneem – hierdie besluite het die “tradisie van die ouderlinge” geword. Elke skrifgeleerde het sy eie dissipels gehad en hulle was invloedryke mense, en meeste van hulle was lede van die Joodse Raad.

Sinagoge :

Sedert die dae van Koning Salomo was die tempel in Jerusalem die middelpunt van die Joodse godsdiens.  Jode in ballingskap kon nie die tempel bywoon om te aanbid nie, en as gevolg hiervan is Sinagoges as “vervanging” opgerig.  Die Sinagoge was ‘n eenvoudige gebou waar Jode bymekaar gekom het om te aanbid.  Dit was egter nie dieselfde as by die Tempel nie.  Daar was geen offerandes in Sinagoges gedoen nie.  Slegs die voorlees van die Tora, verduidelikings, besprekings en gebede was in Sinagoges gedoen.  Die Tora rolle is in ‘n spesiale kis bewaar en een keer per week voorgelees.  Mens kan amper sê ‘n Sinagoge van die Bybelse tyd sal ooreenstem met ‘n Kerkgebou van vandag (een keer per week).

Joodse Raad (Sanhedrin)

Die Joodse Raad het bestaan uit 70 lede en die Hoëpriester, wat die president of Voorsitter was.  Die Perse het aan die Jode die reg gegee om oor hul eie sake te regeer en die Joodse Raad was dus ‘n tipe “Hooggeregshof”.  Die raad het sy eie “polisiemag” gehad, en kon mense in hegtenis neem, verhoor, en uitsprake lewer.  Rome moes egter die uitsprake goedkeur alvorens straf toegedien was.

Daar was verder ook skoolonderrig en hofsittings gehou.  Sinagoges was dwarsoor Palestina opgerig (veral Na die Ballingskap), en elke stad buite die ryk waar genoeg Jode gehad het, het hul eie Sinagoge besit.

Sommige stede het verskeie Sinagoges gehad.  Sommige Jode het Hellinisme of die plaaslike kultuur eerder aanvaar as ander gelowe.  Jode het egter steeds na Jerusalem gereis gedurende jaarlikse feeste om diere-offers daar by die Tempel te maak.

….(to continue)….




1 Kings 18:1-6

In the above scriptures we read of Obadiah who lived in the house of King Ahab. He was a faithful servant and worked himself up to the top position in the house of the King. It was difficult for him to serve the Lord under the domestic circumstances of the King, but nonetheless he did so.

Despite the fact that he could be caught, he puts his own life in danger by helping believers. King Ahab was busy killing all the prophets, and Obadiah decided to hide one hundred prophets. He hides fifty in one cave and fifty in another cave. He also looked after them by giving them bread and water. Although the bread and water was physically for them, but spiritually it meant the Communion. The fact that it was water and not wine meant that they were “washed”( cleansed) by the Holy Spirit (water), because they were hidden in a cave. It refers to spiritual freedom and protection. Remember, Jesus Christ was born in a cave.  In the biblical times, the animals were stored in a cave which most of the time was attached next to the house.

The lesson that we should learn from this story is the following: 

We do not think of our own welfare in times when believers are in crises. Be helpful by doing anything you can to make things easier for others, even if it means that you put your own life in danger. Stand strong in your faith, Jesus will save you





1 Kings 21:1-4

Naboth lived in the time of King Ahab who was married to Jezebel. He was an ordinary man who only had a vineyard. King Ahab has owned many vineyards, but his eye fell on the vineyard of Naboth, who did very well and looked beautiful. With his sly character and jealous attitude he decided that he wanted to take the vineyard for himself. King Ahab would have traded with the devil himself. He married Jezebel who brought idols in the country. They were not the kind of people you wanted as neighbors in those days.

Naboth the king made ​​an honest offer, but Naboth answered him in such a way that he began to feel guilty. By law, children may not sell their fathers’ inheritance [Lev 25:23; Num 36:7; Eze 46:18]. What Naboth was actually saying was that even the king falls under the authority of the law. The King learned that there was one man who highly respected God’s law to obey it.

But Naboth knew that Jezebel would not give up on what she wanted. They even murder to get what they want and Jezebel told a lie about Naboth, Naboth and his children were taken outside the walls and stoned to death. [2 Kings 9:26]. King Ahab went in and took the vineyard for himself. The next moment the prophet Elijah brought a word from God that they both would pay for the innocent blood of Naboth and his children.

The lesson that we should learn from this story is the following:

As Naboth stood on God’s law, in the same way we should be established under the grace of Jesus Christ today, with the Holy Spirit on our side. We must stand up for what we believe. Do not let wealthy people deprive you of your heritage. Even though Naboth was killed in this world, he lives in the Kingdom of God because he didn’t wanted to disobey God’s law. Stand firm in the New Testament commandment: Honor the Lord your God and love your neighbor. Your “neighbor” might even be the enemy who destroys your life, but stand firm on the Word of God.


BIBLE CHARACTERS 19 – Little Prisoner of Naaman



2 Kings 5:1-4

In these four verses we read about the little girl who worked as a slave in the house of Naaman. She was a Jew who was driven away from her parents’ home by the battles that had taken place between the Israelites of Samaria and the Aramene.  In Damascus she was held captive in the house of Naaman, the Syrian Army captain. They were fighting against her people, and she was taken away under bad conditions until she ended up in Naaman’s house. Naaman was her enemy and she belonged to him. She was not very young because she was aware of the fact that the Prophet Elisha was busy in Samaria. If she could remember the prophet, she should also have remembered her parents, which gives us an indication that she must have been in her teens.

Remember that a young child who was brutally deported from her home, would always bare a grievance towards her kidnapper, especially if she was taken into slavery. If a slave was under the influence of enemies for many years, it often happens that the slaves later adopt the customs, traditions and religions of their captives. But this young girl, despite the fact that she was in captivity, still showed her noble and humble character, quite possibly, by the way she was brought up. She indeed showed a beautiful character of forgiveness! Her heart continued to show love towards her Master in whose service she stood.

Even through suffering and slavery, she could not change her love for her neighbour [enemy]. No ill-feelings could be found in her. She shared her knowledge with respect that God healed the people through the prophet Elisha, with her ​​slave masters, so that her Master could be healed. Her knowledge with respect to the prophet, and the healing power of God, reached the ears of the King. The king of Syria wrote a letter to Israel’s king, to ask permission so that Naaman could visit the Prophet in Israel for healing. Without the confidence of the young slave girl Naaman would have died from his illness.  

The lesson that we should learn from this story is the following:

Throughout your life you might find yourself in difficult situations where you must cope with unbelievers, and may even have to work for them. Since they have to pay your salary you are their slave in the true sense of the word. Remember that the young girl made ​​use of her knowledge and faith in God, to tell her unbelievers of the greatness of God, the great physician. Live so that you can convince your enemies of God’s great power so that they can be saved.

BIBLE CHARACTERS 18 – Paul (previously Saul)


PAUL (Previously Saul) 

His name was Paul (previously Saul from Tarsis).  Paul is one of the most important people that played a part in writing the Word of God.  He was inspired by the Holy Ghost to write thirteen books of the New Testament which has twenty-seven books altogether.  Before we can study any of these New Testament books we have to know something about the person that wrote these books; the man that was used mightily by God to preach the good news gospel to the heathens in the ancient bible time; he was a good ambassador for Christ .

1)         PAUL was called a “MAN OF VISIONS”

Paul’s apostleship is declared and vindicated in Rom 1:1; 11:13; 1 Cor 9:1; 15:9; 2 Cor 1:1; 11:5; Gal 1:1; Eph 1:1; Col 1:1; 1 Ti 1:1; 2 Ti 1:1.

Paul is referred to as many different names in the Word of God.  He was called the “Man of Visions” since he saw many visions; and note his obedience to these visions in the explanation of his wonderful career Acts 26:19.

  • The vision of Christ (Acts 9:3-6; 26:13-15)
  • The Missionary Vision (Acts 16:9)
  • The Vision of Testimony (Acts 18:9)
  • The Vision of Warning (Acts 22:18)
  • The Vision of Work (Acts 23:11) (in the capital of the world)
  • The Vision of Encouragement (Acts 27:23)
  • The Vision of Paradise (2 Cor 12:1-4)


  •  Paul was a man full of Joy (Acts 16:25; 2 Cor 6:10; 7:4; Phil 4:4)
  • He had Steadfastness (Acts 20:24)
  • He had Courage (Acts 16:36, 37; 22:25; 24:25)
  • He lived in Earnestness (Acts 20:31; Rom 9:3; Phil 3:18)
  • In Total consecration to God (Acts 21:13; Phil 3:7-14)
  • Industry (Acts 20:34; 1 Thes 2:9)
  • He was a Man of Love (1 Cor 16:24; 2 Cor 2:4)
  • He had Patience (2 Cor 12:12)
  • He had Faithfulness (2 Tit 4:7-8)
  • He lived with Endurance (2 Tit 2:10)
  • Paul was Self-Sacrificing (2 Cor 11:24-33)
  • He was Tactful (1 Cor 9:19-22)

Paul describes himself as an Apostle (Rom 1); a servant of Jesus Christ who was set apart to preach the good news Kingdom to the heathens of the ancient times.

MIRACLES BY PAUL – Through his faith in the name of Jesus Christ, Paul did many miracles:

  • Elymas was blinded (Acts 13:11)
  • Lame man cured (Acts 14:10)
  • Damsel with a spirit of divination was delivered (Acts 16:18; 19:11)
  • Eutychus restored to life from death (Acts 20:10)
  • Paul himself was bitten by a Viper and lived (Acts 28:5)
  • Father of Publius healed (Acts 28:8)
  • He healed many others on the Island of Mylíte (Hand 28:9)
  • Other healings (Acts 14:3; 19:11).


  • First Missionary Journey – with John Mark and Barnabas (Acts 13:14)
  • Second Missionary Journey – with Silas (Acts 15:36-18:22; 18:23-21:15)
  • Third Missionary Journey – with Timothy and others (Acts 18:23-28; 19; 20; 21:1-15)
  • Journey to Rome – with Luke, Aristarchus and others (Acts 27; 28)


Family & childhood

Paul was originally born as Saul (a Hebrew name) and born in Tarsus (Modern Turkey) (Acts 22:3); he was a Benjamite (raised from the tribe of Benjamin). King Saul, the first king of Israel was also from the Benjamite tribe; King David (from the tribe of Judah) took over from King Saul. The name Saul means “asked for; prayed for”. Paul was a Roman “surname”, and apparently Paul changed his name after he spoke to a Roman official by the name of Sergius Paulus –  see Acts 13:6-13.  The name in ancient Greek is Saulos or Paulos.  Saul in Latin is Paulus or Paullus; and in Hebrew his name is Saul Ha Tarsi (Saul of Tarsus). In Modern Hebrew it is “Sha’ul”.

Paul’s father was a Pharisee and so Paul became a Pharisee (Acts 23:6); He was also a Roman citizen (Acts 22:25); his mother was unknown to us but we know his sister lived in Jerusalem (Acts 23:16).  His sister’s son aided Paul (Acts 23:16).  Paul was also a Roman citizen (Acts 22:25-28).

Education & his life as a young Man

Paul learnt the skill of tent making (Acts 18:3) and studied with Gamaliel (Acts 22:3). Paul was obedient to the ancient law (Acts 26:5). As a young man he was an Arch persecutor (Acts 9:1-3; 22:4).  He was present at (and mostly responsible for) the disciple Stephen’s stoning to death (Acts 7:58).  Paul kept on persecuting the Christians until Jesus appeared to him on the road to Damascus.

(Credits to Authors and individuals for research that was done appears in the actual Kingdom Bible College Handbook).